Ούτε €700 δεν αρκούν....

Ούτε €700 δεν αρκούν....

Η οικονομική κρίση χτύπησε κόκκινο συναγερμό. Τα μοιραία ψυχικά και σωματικά προβλήματα στοιβάχτηκαν το ένα επάνω στ’ άλλο. Ραγδαία αύξηση των διαζυγίων, αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις, οι γάμοι λιγόστεψαν. Δύο στους δέκα παντρεύονται πλέον και εννέα στους δέκα χωρίζουν.

Μια άδεια τσέπη που επεμβαίνει στο σεξουαλικό έργο της στύσης. Πολλαπλά λιγότεροι οργασμοί, σχεδόν ανύπαρκτοι, με αισθήματα μειονεξίας απέναντι στην/στον σύντροφο.



Ένας γάμος που δεν παλεύεται ούτε μ’ ένα ευρώ. Όσο κι αν πασχίζει ο καθένας απ’ την πλευρά του, όσο κι αν το προσπαθεί μαζί το ζεύγος, στο τέλος της ημέρας ανοίγει μια μεγάλη τρύπα στο νερό.



Και το κέρατο παίζει πρώτο τραπέζι πίστα.
Ας είμαστε ρεαλιστές.
Η επιμονή κι η υπεραρκετή προσπάθεια δυσκολεύει το πράγμα, αντί να το γλιτώσει.. Οπωσδήποτε δεν αναφέρομαι π.χ. σε €2000 ευρώ μηνιαίο μισθό, αλλά ούτε τα €700 βοηθούν την κατάσταση.
Πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα.
Τι κι αν την/τον ποθείς και σε ποθεί, όμως πώς θα ζήσετε; Πώς θα δημιουργήσετε; Πώς θα εξελίξετε τη σχέση σας, εφόσον τα λεφτά, για κακή μας τύχη, μετράνε τη ψυχική διάρκειά της;
Πάψτε λοιπόν να επιρρίπτετε ευθύνες ο ένας στον άλλον. Δεν αξίζει καν τον κόπο και δεν προσφέρεται ως η πλέον ιδανική λύση.
Τι να κάνετε λοιπόν;
Η μοναδική περίπτωση για να επιβιώσει μια ερωτική σχέση, ένας δεσμός ή ένας γάμος, είναι ν’ αντιληφθούν και οι δυο την πραγματική διάσταση της Αγάπης..
Έχουμε και λέμε λοιπόν..



ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ..
1. Ξοδεύω λιγότερα. Όσα δηλαδή μπορούν ευκολότερα να διώξουν τη ρουτίνα,
2. Αλλάζω στάσεις κατά τη διάρκεια του σεξ. Υπάρχουν απόκρυφες που είναι στα αζήτητα.
3. Δημιουργώ κάθε φορά ερωτικές φαντασιώσεις. Για σκέψου είναι άπειρες σε ποσότητα.
4. Λέω συχνά σ’ αγαπώ στον άλλον. Δεν κοστίζει ούτε €1.
5. Επενδύω στην αληθινή της έννοια, χωρίς ν’ αναμένω ανταλλάγματα.
Η απόλυτη πεμπτουσία της Αγάπης του ΣΗΜΕΡΑ. Εάν δηλαδή αγαπάς τον άλλον και θέλεις να ζήσεις μαζί του μέχρι το τέλος της βιολογικής σου ύπαρξης.



Υ.Γ.: Θα μου πείτε μπερδεύω τα λεφτά με την αγάπη; Μ’ αφού έτσι καταντήσαμε…
Το κείμενο αναφέρεται κάθε φορά στις απόψεις του δημιουργού του και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει απαραιτήτως τους πάντες.